- Guzel olduğunuz kadar kustahsınızda

-Anneciğim, ben bu amcayı cok sevdim. Ona baba diyebilirmiyim?

-Bana annemi tekrar Anlatırmısın Babacığım ?
Senin annen bir melekti yavrum.

-Neden agliyorsun annecigim?
Hayır yavrum aglamıyorum. Gozume toz kactı

-Benim de senin yaslarında bir oğlum vardı evladım.

-Seni sevmiyorum, seninle oyun oynadım, bunu anlamadın mı hala. ( Aktor veya aktrist amansızbir hastalığa genellikle ince hastalığa tutulduğu zaman sevgilisine soyledigi ilk cumle)

-Annen sen doğarken oldu yavrum

-N'olur gerceği soyleyin doktor yaşayacakmıyım?

-O kızla evlenirsen, seni mirasımdan mahrum,evlatlıktan men ederim.

-Nayır Necla, n'olamaz.

-Hayır siz kovmuyorsunuz, ben vazifemden istifa ediyorum.

-Tanrım, bu resim... bu resim...

-Ben fakir bir gencim, sen ise zengin bir fabrikatorun kızısı.

-Biz ayrı dunyaların insanıyız

-Aman tanrım, goremiyorum... Goremiyorum.. Kor oldum.
-Goruyorum... Goruyorum..

-Evlenince pembe pancurlu bir evimiz olacak.

-Aman Allahım, ne kadar mesudum.

-Hayır.. Durun..! Kemal sucsuzdur .. Aradığınız suclu benim !

-Bizim bu dunyada yaşamaya hakkımız yok mu be hakim bey abicim. Ha?

-Bu ses.. Bu ses.. Olamaz, git.. Git buradan..

-Vucuduma sahip olabilirsin ama ruhuma asla.

-Ustlendiğin vazife cok muhim Kemal, bu gorevi layıkıyla yapacağından eminim.

-Ben kor bir gencim, hayatımı keman calarak kazanırım. Rica ederim duygularımla oynamayın.

-Sen arkadaşımın aşkısın

-Sizi ebediyete kadar bekleyeceğim.

-Lutfen haddinizi biliniz.

-Metanetinizi muhafaza ediniz. Tanrıdan umit kesilmez.

-Tanrım ne kadar bedbahtım.

-Bana yıllar once cılgıncasına sevdigim bir kadını hatırlattınız

-Babanın kanini yerde koma oğul.

-İste bana yazmış olduğun aşk dolu mektuplar. Meğer hepsi yalanmış. Al bunları.

-Hayır Tamer... Olaylar sandığın gibi değil.

-Fakirsin sen.. Fakir.. Fakir..

-Beni paranla satın alabileceğini mi sandın?

-Bu resimdeki amca kim anne?

-Sen kac yiğitim , ben onları oyalarım

-Hayır.. Hayır.. Tertemiz hislerimle oynadın benim.

-Biliyordum.. Olmedigini biliyordum Rıfat.

-Oh ne saadet.

-Yaa Justinyanus, işte buna Osmanlı tokadı derler.

-Yettim yiğidim.

-Yavrum İstanbul sana neler etmiş?

-Saadet dolu yuvamıza kara bir golge duşurdun

-Bizim gibi insanlar şerefleri icin yaşarlar, namusları icin olurler. Ama sen bunu anlayamazsın.

-Ben artık yarım bir insanım.

-Cocuğumun ameliyat parası icin yaptım herşeyi.

-Ağlamak istiyorum.

-Demek ikimizde aynı kadını sevdik.

-Olmadı Neriman, yapamadım.. Seni unutamadım.

-Ben sırtimda taş taşır, yine seni okuturum yavrum.

-Sooyleyemedim anne, babamın simitci olduğunu yine soyleyemedim !

-Son nefesimde herşeyi itiraf etmek istiyorum. Katil benim.

-Demek aşkımız bir yalandı

-Parayla saadet olmaz evladım, bunu sakın unutma.

-Tanrım neden, neden ben!

-N'allahım...sen sen ...bu ses n'olamaz...
__________________