- Guzel olduğunuz kadar kustahsınızda
-Anneciğim, ben bu amcayı cok sevdim. Ona baba diyebilirmiyim?
-Bana annemi tekrar Anlatırmısın Babacığım ?
Senin annen bir melekti yavrum.
-Neden agliyorsun annecigim?
Hayır yavrum aglamıyorum. Gozume toz kactı
-Benim de senin yaslarında bir oğlum vardı evladım.
-Seni sevmiyorum, seninle oyun oynadım, bunu anlamadın mı hala. ( Aktor veya aktrist amansızbir hastalığa genellikle ince hastalığa tutulduğu zaman sevgilisine soyledigi ilk cumle)
-Annen sen doğarken oldu yavrum
-N'olur gerceği soyleyin doktor yaşayacakmıyım?
-O kızla evlenirsen, seni mirasımdan mahrum,evlatlıktan men ederim.
-Nayır Necla, n'olamaz.
-Hayır siz kovmuyorsunuz, ben vazifemden istifa ediyorum.
-Tanrım, bu resim... bu resim...
-Ben fakir bir gencim, sen ise zengin bir fabrikatorun kızısı.
-Biz ayrı dunyaların insanıyız
-Aman tanrım, goremiyorum... Goremiyorum.. Kor oldum.
-Goruyorum... Goruyorum..
-Evlenince pembe pancurlu bir evimiz olacak.
-Aman Allahım, ne kadar mesudum.
-Hayır.. Durun..! Kemal sucsuzdur .. Aradığınız suclu benim !
-Bizim bu dunyada yaşamaya hakkımız yok mu be hakim bey abicim. Ha?
-Bu ses.. Bu ses.. Olamaz, git.. Git buradan..
-Vucuduma sahip olabilirsin ama ruhuma asla.
-Ustlendiğin vazife cok muhim Kemal, bu gorevi layıkıyla yapacağından eminim.
-Ben kor bir gencim, hayatımı keman calarak kazanırım. Rica ederim duygularımla oynamayın.
-Sen arkadaşımın aşkısın
-Sizi ebediyete kadar bekleyeceğim.
-Lutfen haddinizi biliniz.
-Metanetinizi muhafaza ediniz. Tanrıdan umit kesilmez.
-Tanrım ne kadar bedbahtım.
-Bana yıllar once cılgıncasına sevdigim bir kadını hatırlattınız
-Babanın kanini yerde koma oğul.
-İste bana yazmış olduğun aşk dolu mektuplar. Meğer hepsi yalanmış. Al bunları.
-Hayır Tamer... Olaylar sandığın gibi değil.
-Fakirsin sen.. Fakir.. Fakir..
-Beni paranla satın alabileceğini mi sandın?
-Bu resimdeki amca kim anne?
-Sen kac yiğitim , ben onları oyalarım
-Hayır.. Hayır.. Tertemiz hislerimle oynadın benim.
-Biliyordum.. Olmedigini biliyordum Rıfat.
-Oh ne saadet.
-Yaa Justinyanus, işte buna Osmanlı tokadı derler.
-Yettim yiğidim.
-Yavrum İstanbul sana neler etmiş?
-Saadet dolu yuvamıza kara bir golge duşurdun
-Bizim gibi insanlar şerefleri icin yaşarlar, namusları icin olurler. Ama sen bunu anlayamazsın.
-Ben artık yarım bir insanım.
-Cocuğumun ameliyat parası icin yaptım herşeyi.
-Ağlamak istiyorum.
-Demek ikimizde aynı kadını sevdik.
-Olmadı Neriman, yapamadım.. Seni unutamadım.
-Ben sırtimda taş taşır, yine seni okuturum yavrum.
-Sooyleyemedim anne, babamın simitci olduğunu yine soyleyemedim !
-Son nefesimde herşeyi itiraf etmek istiyorum. Katil benim.
-Demek aşkımız bir yalandı
-Parayla saadet olmaz evladım, bunu sakın unutma.
-Tanrım neden, neden ben!
-N'allahım...sen sen ...bu ses n'olamaz...
__________________