Genc adamın biri,
> Dermiş babasına her gun;
> 'Benim de dostlarım var, sendeki dost gibi'
> Baba, itiraz eder,
> Olmaz oyle cok dost, hakikisi
> Belki bir, belki iki,
> Fazlasını bulamazsın gercek, hakiki...
> Devam eder durur konuşma...
>
> Aralarında başlar bir tartışma,
> Karar verirler bir sınava,
> Dostun hakikisini anlamaya...
> Bir akşam bir koyun keserler,
> Ve koyarlar cuvala.
>
> Baba der ki oğluna,
> 'Hadi al bu cuvalı, şimdi gotur dostuna'.
>
> Cuvaldan kanlar damlamakta,
> Sanki oldurmuşler de bir adamı,
> Koymuşlar cuvala,
> Dıştan boyle sanılmakta.
> Delikanlı sırtlar cuvalı,
> Gider en iyi bildiği dostuna,
> calar kapıyı.
>
> O dost, bakar ki bir cuval,
> hem de kanlı,
> Kapar hızla kapıyı delikanlının suratına,
> Almaz iceri arkadaşını,
> Boylece tek tek dolaşır delikanlı,
> Kendince tanıdığı, sevdiği dostlarını.
>
> Ne care, hepsinde de sonuc aynıdır.
> evlat geriye doner.
> Ama icten yıkılır...
>
> Babasına donerek; haklıymışsın baba ' der.
> Dost yokmuş bu dunyada ne sana, ne de bana.
> Baba 'hayır Evlat 'der, benim bir dostum var bildiğim.
> Hadi, cuvalı alda bir kerede git ona.
> Genc adam, cuvalı sırtlar tekrar.
> Alnından ter, cuvaldan kanlar damlar...
> Gider, baba dostuna. Kabul gorur, sevinir.
>
> O dost, delikanlıyı alır hemen iceri.
> Gecerler arka bahceye.
> Bir cukur kazarlar birlikte,
> Cuvaldaki koyunu gomerler adam diye,
> Uzerine de serpiştirirler toprak.
> Belli olmasın diye dikerler sarımsak...
> Genc adam gelir babasına;
> 'Baba, işte dost buymuş' diye konuşunca,
> Babası; 'daha erken, o belli olmaz daha.
> Sen yarın git O'na, cıkart bir kavga,
> Atacaksın iki tokat, hic cekinmeden ona,
> işte o zaman anlaşılacak, dostun hakikisi.
> Sonra gel olanları anlat bana...'
> Genc adam, aynen yapar babasının dediğini,
> Maksadı anlamaktır dostun hakikisini,
> babasının dostuna istemeden basar iki tokadı!
>
> Der ki tokadı yiyen DOST;
> 'Git de soyle babana, biz satmayız Sarımsak tarlasını boyle iki tokada'!
__________________