Yıl 1991.o zamanlar 11 yaşında olduğum gunlerdi. Okuldan eve geldiğimde bizimkilerin başka bir yer misafirliğe gittiğini oğrendim.Anahtarım yoktu. Ust katımız henuz inşaattı. biraz kafa dinleyelim diye oraya cıktım. İnşaatta otururken bir ip gozume carptı ve bir anda dorduncu kattan iple alt kata inebilecğimi duşundum. Hemen halatı aşağı sarkıttım. Sonra da balkondan kendimi aşağı sarkıttım ama o da ne birden balkonda asılı kaldım. İpi tutacak gucu de kendimde bulamayınca oylece dakikalarca kaldım. O zaman da şimdiki gibi cok efendi biri olduğumdan cığlık atmayı aklımdan bile geciremedim. Duşmek uzereyken ufak kardeşim gordu ve bağırmaya başladı. Ve cevreden gecen ahali yetişerek kahramanca mudahalede bulundular. Daha sonra da ismim Tarzan olarak mahalle literaturunde yerini aldı.

bir seferinde de Trafik canavarı gorevini başarıyla ustlenen şirketimizin kasap şoforu Mali abimizin hakimiyetindeki uzerinde 40 Ton yuk olan tırla yaptığımız yolculuk tırın devrilmesiyle sonuclanmıştı. 120 ile giderken devrilen tırın icinde olmak cok berbat birşey.

e tabi deprem de gecirdik... o da buyuk bir hayati tehlikeydi.

kucuk yaşlarda ateşlenmişim hastahaneye zor yetiştirmişler.

len duşundum de karambole yaşıyoz vallah...

Sizin de hayatınızda olumden donduğunuz anlar olmuştur. E hadi paylaşalım.
__________________