Cenk Korayin bir gece eve sarhos gelen
ogluna attigi tokat
ile oglunun kafasini cama carparak bogazinin
kesilip vefat etmesi
uzerine yazdigi satırlar....

OGULA SESLENiS...
Sizin hic canli canli kolunuzu kestiler mi?
Hic elinizi uzattiniz mi ocakta yanan atesin uzerine?
Demir tokmaklari, basiniza basiniza indirdiler mi iri yari adamlar?
Gozu donmus birileri kirdilarmi parmaklarinizi?
Tel orgulere takildi mi sirtiniz yerlerde surunurken?
Birisi gelip kolunuzu kivirdi mi arkaya, zorlayarak "cat" diye kiriverdi mi? Caresizlik denilen; caresi bulunmayan tek gercek,sarildimi bogaziniza?
Adamin biri gelip iki gozunuze iki parmagini sokup, kor etti mi sizi?
Buyuk degirmen taslarini getirip koydular mi uzerinize, sirt ustu yatarken?
iyice bilenmis bir bicagi bogrunuze sokup cevirdiler mi 360 derece?
Ayaginiz kayip yola dustunugunuzde, bacaginizin uzerinden hic kamyon gecti mi?
Su diye size uzatilan bardagi kafaniza diktiginizde icinde asit oldugunu fark ettiniz mi?
Demir bir cubuk bogazinizdan girip boyununuzun arkasindan cikti mi hic?
Yolda sessiz sakin yururken, aniden birisi gelip suratinizin en ortalik yerine muhtesem bir yumruk savurdu mu?
Balkondan dusen koca bir saksi, tam kafanizin ortasina indi mi?
Evinizin alev alev atesler icinde yandigini seyrettiniz mi? Bir insanin sel sulari icinde cirpina cirpina can verdigini gordunuz mu?
Veya butun bunlari gormemis, yasamamis bile olsaniz, biraz dusununuz. iste bunlarin hepsi bir anda, benim basima geldi.

19 yil babalik etmeye calistigim, Allah'in bana emaneti,canim,gulum,hayatim,her
seyim, birtanem, sebeb-i hayatim, evladim, oglum Nihad, 3 dakika icinde
yok olasi kollarimin arasinda olup gitti. Yapacak hicbir seyim yoktu.
Kapinin cami sahdamarini kesmisti.
Fiskiye gibi kan fiskiriyordu. Kan fiskiriyordu, umutlarim, istikbalim, hayatim yerlere dokuluyordu.
Bana yakin durmasi gereken olum, beni olmeden olduruyordu...
Bugun senden ayrilali tam 1 yil oldu. 365 gunun, bir tanesinde bile seni goremedim, elini tutamadim, yanagini opemedim, bagrima basip siki siki sarilamadim. Evde tek basima otururken, kapida anahtar donmedi ve sen iceriye girmedin. Bir tek gece odanin isigi yanmadi. Ben kapini acip,"yatiyorum, sen yatmiyor musun?" diye soramadim... Yasamak canimi sikmaya basladi. Gul, senin aradigina dair bir tek not vermedi tam 365 gundur. Bu kadar cabuk mu unuttun beni diye dusunuyorum zaman zaman.
Ama beni unutmayacagini, unutmadigini biliyorum, ben de
biliyorum,halan da biliyor, enisten de, Ece de. Ama oradan bir
baglanti kurulmasi mumkun degil... Gunler geciyor arslanim. Her gecen
dakikayi beni sana yaklastirdigi icin seviyorum. Eskiden nasil uzulurdum zaman geciyor, birgun senden ayrilacagim diye. Ama simdi her sey tersine dondu...
Her seye tahammul edebiliyor insan. Allah boyle bir sabir vermis kullarina. Ama tahammulu mumkun olmayan bir tek sey var.
Senin sevginden mahrum olmak.
Bunu hissedememek. iste olmeden bu olduruyor insani.
Cenk KORAY
__________________