Erkek:
'Seninle cıkmaktan bıktım.Artık buna bir son verelim.'
Kadın:
'Ayrılmak istediğini hic fark ettirmemiştin, şaşırdım! '
Erkek:
'Seninle olan herşey cok guzeldi ve hep oyle kalacak.'
Kadın:
'Gitmek istiyorsan; elimden hic bir şey gelmez. Nerede yanlış yaptım acaba, sorun neydi?
Erkek:
'Sorun herkesin kendince bir dunyası ve yaşantısının olmasıydı.'
Kadın:
'Bu her insanda aynıdır zaten.Ayrı uğraşlar ayrı zevkler ayrı evler.'
Erkek:
'Neden de bu zaten.Ayrı evler.'
Kadın:
'Biraz acar mısın? Anlayamadım'
Erkek:
'Ayrı evlerde yaşıyoruz bunu kast ettim.'
Kadın:
'Ehhhhhhh yani olması gereken bu.'
Erkek:
'Hayır olması gereken bu değil.
Kadın:
'Sacmalıyorsun ailemi bırakıp yanına taşınamam ya! Hangi ulkede yaşadığımızın farkında mısın?
Erkek:
'Elbette farkındayım.Yanıma taşınmanı istiyor olmam normal.
Kadın: 'Haklısın yanında olmamı istemen doğal ancak dediğin gibi sanırım ayrılmalıyız.Seninle aynı catı altında bulunamam.'
Erkek:
'Beni hayel kırıklığına uğrattın.Aynı evi paylaşmak istemeyeceğin aklımdan gecmemişti.
Kadın: 'Gitmeliyim geciktim.Evde işlerim var. Merak ederler.
Erkek:
'Konuyu değiştirmekte ustune yok
Kadın:
'Peki ayrılma kararına saygı duyuyorum.
Erkek:
'Oyle birşey dediğimi hatırlamıyorum.
Kadın:
'Bugun aklın başında mı? Buluştuğumuz andan beri ayrılıktan bahsediyorsun.Kabul etmeyeceğim onerilerden konuşuyorsun.
Erkek:
'Hayatım aynı evi paylaşmak istediğimden ne anladın sen ALLAH aşkına.'
Kadın:
'Aklım karıştı.Şeyyyyyyy beeeeeeeeeennnnnnnn.'
Erkek:
'Her sabah yanımda uyanır mısın.
Kadın:
'Olmaz demiştim sanırım sana.Kırıcı oluyorsun.
Erkek: 'Offffffff yaaaaaaaaaaaaaa...Ne kadar da zormuş bunları konuşmak.
Kadın:
'Tamam daha anlayışlı insanı bul.Mutlu olursun.'
Erkek:
'Ne cok konuşuyorsun.
Kadın:
'Demek cenem duşuk oyle mi?
Erkek:
'Ya bir sus ya hem dırdırcı hem de anlayışsızsın.
Kadın:
'Bunları soylemek icin yıllardır neden bekledin.Sıkıntın başladığında ayrılalım diyebilirdin.
Erkek:
'Sacmalama ya anlayışsızsın.Evlenelim diyordum bir turlu susmadın ki soyleyeyim.
Kadın: 'Ne, ne, ne? Aman ALLAH ım