cevir kızı yanmasın

komşu komşunun etine muhtactır

ağanın eli yenmez

helmut’un iyisini ayılar yer

ak hatce kara gun icindir

ayağına yorganına gore tuz at

anasına bak kızını ye

yiyemediğin eli opeceksin

iki cıplak bir kazana yakışır

ne oldum dememeli ne yemeği olucam demeli

tatlı dil yamyamı susatır

her yiğidin bir yoğurtlu yenişi vardır

erken oten horozun sahibini yerler

zenginin eti zuğurt yamyamın cenesini yorarmış


son yenilenin tadı başka olur

yeme komşunun evladını yerler senin evladını

kacan adamın eti guzel olur

yamyam umduğunu değil bulduğunu yer

dost kara gun yemeğidir

yeme herkesi cıkar aheste aheste

sona kalan akşam yemeği olur