Mehmet ile Handan oğrenci olup, aynı evi

paylaşmaktadırlar. Birgun Handan ve Mehmet, Mehmet'in annesini yemeğe davet
ederler.
Mehmet'in annesi akşam yemeği suresince Handan'ı uzun uzun
suzer ve aslında Handan'ın cok alımlı ve guzel bir kız olduğunu, acaba
aralarında ev arkadaşlığından daha ileri bir boyutta bir ilişkinin
mevcut olup, olmadığını merak eder.
Aklını okumuşcasına Mehmet annesine der ki:
Ne duşunduğunu biliyorum ama emin ol ki sadece ev
arkadaşıyız, otesi yok. Akşam yemeğinden sonra Mehmetin annesi evine
doner. Aradan bir iki
gun sonra Handan der ki: Mehmet, annen bize yemeğe
geldiğinden beri
gumuş corba kasesini bulamıyorum.
Mehmet yanıtlar: Annemin almış olabileceğini tahmin etmiyorum
ama ben yine de kendisine bir mektup yazayım. Oturur ve yazar:
Anneciğim, gumuş corba kasesini sen aldın demiyorum, ama
almadın da demiyorum. Fakat konu şu ki: Sen bize yemeğe geldiğinden beri
gumuş corba kasesi kayıp.Sevgiler oğlun Mehmet.

Bir hafta sonra Mehmet'in annesinden mektup gelir:
Sevgili oğlum:

Handanla yatıyorsun demiyorum, ama yatmıyorsun da demiyorum.
Fakat konu şu ki:


Handan kendi yatağında yatıyor olsaydı, gumuş corba kasesini
coktan bulmuş olurdu.

Sevgilerle annen...