1- Her ikisine de sahip olduğunuzda başlangıcta cok sevinirsiniz, ancak ileride başınıza neler acabileceklerini duşunemezsiniz.

2- İkisi de cok sabırsızdır, isteklerinin hemen yerine getirilmesini isterler. İstekleri hemen olmazsa bağırıp cağırmaya , ortalığı birbirine katmaya başlarlar.

3- İkisinin de belleği zayıftır; bir gun once onlar icin yaptığınız onca şeyin onemi yoktur.

4- Her ikisinin de arada gazını almalısınız.

5- İkisi de size teşekkur etmez.

6- Siz ikisine de cok şey verdiğinizi duşunursunuz. Onlar size acıkca birşey vermemektedir. Siz "seviyor ama belli etmiyor " diye kendinizi rahatlatırsınız.

7- İkisi de kotu davranır, tırmalarlar, hatta fırsat verirseniz sizi ısırırlar. Siz cocuğunuza bakıp" Buyyunce gecer" , amirinize bakıp "Bir gun değerimi anlayacak" dersiniz. Ama o gun hic gelmez; cocuk buyur ergen olur, yuzunuze kapıyı carpar, amiriniz yaşlanır, yuzunuze dosyaları fırlatır.

8- Bebeğiniz de amiriniz de sizin empatik becerinizi geliştirir. Bebeğinizin ağlamasının gaz ağlaması mı, yoksa acıkma ağlaması mı olduğunu kısa surede kavrarsınız. Amirinizin hoşnutsuzluğunun işten mi, yoksa kendinden mi kaynaklandığını kısa surede oğrenirsiniz.

9- Her ikisinin de yuzunde tebessum belirtisi ararsınız. Bebeğiniz yuz kaslarını hafifce oynattığında " Bana gulumsuyor !" diye bağırırsınız. Benzer şekilde amirinizin de yuzune bakıp " Bugun bana hafifce gulumsedi galiba" dersiniz.

10-İkisinin de kelimelerinden anlam cıkarmaya calışırsınız. Bebeğiniz "A.." dediğinde "Anne dedi", "B.." dediğinde "Baba dedi" diye heyecanlanırsınız. Mudurunuz ise "T.." dediğinde teşekkur ettiğini duşunursunuz.

11- Bazen her ikisinden de bıktığınız duşuncesi gecer aklınızdan ama hemen sucluluk duyar, gunah işlediğinizi duşunursunuz, " Allah eksikliklerini gostermesin " dersiniz.