Mehmet ile Handan oğrenci olup, aynı evi paylaşmaktadırlar.
Bir gun Handan ve Mehmet, Mehmet'in annesini
yemeğe davet ederler. Mehmet'in annesi akşam
yemeği suresince Handan'ı uzun uzun suzer ve
aslında Handan'ın cok alımlı ve guzel bir kız
olduğunu, acaba aralarında ev arkadaşlığından daha
ileri bir boyutta bir ilişkinin mevcut olup, olmadığını
merak eder.
Aklını okumuşcasına Mehmet annesine der ki:
Ne duşunduğunu biliyorum ama emin ol ki sadece ev
arkadaşıyız, otesi yok.
Akşam yemeğinden sonra Mehmetin annesi evine
doner.
Aradan bir iki gun sonra Handan der ki:
Mehmet, annen bize yemeğe geldiğinden beri gumuş
corba kasesini bulamıyorum.
Mehmet yanıtlar:
Annemin almış olabileceğini tahmin etmiyorum ama ben
yine de kendisine bir mektup yazayım. Oturur ve yazar:
Anneciğim, gumuş corba kasesini sen aldın demiyorum,
ama almadın da demiyorum.
Fakat konu şu ki: Sen bize yemeğe geldiğinden beri
gumuş corba kasesi kayıp.
Sevgiler oğlun Mehmet.
Bir hafta sonra Mehmet'in annesinden mektup gelir:
Sevgili oğlum:
Handanla yatıyorsun demiyorum, ama yatmıyorsun
da demiyorum.
Fakat konu şu ki:
Handan kendi yatağında yatıyor olsaydı, gumuş
corba kasesini coktan bulmuş olurdu.
Sevgilerle annen...
