1- Her ikisine de sahip olduğunuzda başlangıcta cok sevinirsiniz, ancak ileride başınıza neler acabileceklerini duşunemezsiniz.
2- İkisi de cok sabırsızdır, isteklerinin hemen yerine getirilmesini
isterler. İstekleri hemen olmazsa bağırıp cağırmaya, ortalığı birbirine katmaya başlarlar.
3- İkisinin de belleği zayıftır; birgun once onlar icin yaptığınız onca şeyin onemi yoktur.
4- Her ikisinin de arada gazını almalısınız.
5- İkisi de size teşekkur etmez.
6- Siz ikisine de cok şey verdiğinizi duşunursunuz. Onlar size acıkca birşey
vermemektedir. Siz "seviyor ama belli etmiyor" diye kendinizi
rahatlatırsınız.
7- İkisi de kotu davranır, tırmalarlar, hatta fırsat verirseniz sizi
ısırırlar. Siz cocuğunuza bakıp "buyuyunce gecer", amirinize bakıp "bir gun
değerimi anlayacak" dersiniz. Ama o gun hic gelmez; cocuk buyur ergen olur,
yuzunuze kapıyı carpar, amiriniz yaşlanır, yuzunuze dosyaları fırlatır.
8- Bebeğiniz de amiriniz de sizin empatik becerinizi geliştirir.
Bebeğinizin ağlamasının gaz ağlaması mı, yoksa acıkma ağlaması mı olduğunu kısa surede
kavrarsınız. Amirinizin hoşnutsuzluğunun işten mi, yoksa kendinden mi
kaynaklandığını kısa srede oğrenirsiniz.
9- Her ikisinin de yuzunde tebessum belirtisi ararsınız. Bebeğiniz yuz
kaslarını hafifce oynattığında "bana glumsuyor!" diye bağırırsınız.
Benzer şekilde amirinizin de yuzune bakıp "bugun bana hafifce gulumsedi galiba"
dersiniz.
10- İkisinin de kelimelerinden anlam cıkarmaya calşırsınız. Bebeğiniz
"A.."dediğinde "Anne dedi", "B.." dediğinde "Baba dedi" diye heyecanlanırsınız.
Mudurunuz ise "T.." dediğinde teşekkur ettiğini duşunursunuz.
11- Bazen her ikisinden de bıktığınız duşuncesi gecer aklınızdan ama hemen
sucluluk duyar, gunah işlediğinizi duşunursunuz, "Allah eksikliklerini
gostermesin" dersiniz.
alıntıdır..