Osmanlı zamanında bir adam bir bayanın karşısına gecer ve der ki ;
"-Ey dilberi rana! Ey tesaduf-u mustesna! O mahrem suratınızı gorunce size lahza-i kalpten sarsıldım... Niyetim acizane-i taciz etmek değildir.. Bilakis efkar-i umumiyede ufak bir aile bacası tutturmektir.. Sozlerim sizi temin ve tatmin edecekse şayet zevc-i izdivacınız...a talibim!.."

Bayanın cevabı;

"-O mahrem suratınıza bir sille-i osmaniye nakşedersem sekte-i kalpten terk-i hayat edersiniz..."