Şefkat Şiirleri
Sevgili şiirsever melekler, şefkat şiirleri arayan melekler, bu yazımızda şefkat ile ilgili şiirler paylaşmak istiyoruz sizlerle. Eğer sizlerde de boyle duygu yuklu şiirler varsa bizlerle paylaşabilirsiniz
ŞEFKAT ORMANI....
Sivridir ANNE yağmurları, kanatacak kadar sivri !
Batarlar yureğine gunahsız bir intihar gibi !
İcten ice taşar ANNE hasretinin sıcak selleri
Her cılgın yangın sondurulebilir sonunda belki,
Her yangından kacabilirsin sen şansın var oldukca
Ama “Hayırsız Evlat” ateşiyle kavrulursun buyuk bir olasılıkla,
ANNE yangınları icinde ki VEFA ORMANLARINI sarmamışsa !...
Aşk’tan da ustundur o sevgi, Tanrı himayesinde
Anne taşır ve buyutur seni elbet Tanrı’nın izniyle
Anne’ye haram olmuştur uykular,ateşli geceler de
Sevgisini beklersin hep sen afiyetli olsan bile
Hastaysan, muhtacsındır Anne’nin şefkat mucizesine !...
Bir insan karun kadar,zengin de olsa yine,
Denkleştiremez borcunu hic bir zaman bir Anneye
Cunku once Tanrı,
Sonra Anne vermiştir seni dunya ya naciz hediye
Karşılığında SEVGİ istemektedir senden sadece,
O yalnız VEFA istemektedir an gelip yatağa duşunce ?…
Bir Anne gormuştum soluduğum dunyanın aynasında
Nice babasız evler yaşarken etrafımızda
O cocuklarına hem anne oluyordu, hem de baba
Kader, o rolu oyle nasip gormuştu baştan O’na
Elleri ekmek tutamıyordu kucuk yavruların daha
Biri sırtın da, diğeri kucağın da, gidiyordu hasta bakımına…
Duşunmek istemediğinize eminim, insan olduğunuz icin sizlerin de;
Bir gun mutlaka hasta olacaktır o super Anne,
Ben değil duşunmek, kurmak istemiyorum hayalini bile;
Hastaya bakmak zorunluluğu olan HASTA bir Anne !...
Acaba ruh guzelliğinin, ya da kutsallığın ne kadarlık zirvesin de ?
Oysa biliyorum ki şimdi o cefaların en tepesinde !…
Yakışmazdı cocuklarının sırtını donmeleri oyle super bir ANNE ‘ye
Cocuklar hayata teslim edildikten sonra,
Onun bitebileceği bir gunun arefesin de…
“Analardır Adam Eden Adamı…”
Hungur gungur yureklere bağırıyordu hep o şarkı
Cennet’e bulamış diyorlardı iyice Yuce Tanrı;
Mademki Anne bir ŞEFKAT ORMANI ,
Opulmeliydi Anaların nasırlı ayaklarının altları !...
Hem yaşarken bilinmeli Anaların kıymeti
Tren istasyondan farz edin ki haber sızdıramadan kalkıverdi
Opsen de hak yazılmaz sana artık O’nun cansız tenini !
Yaşarken opulmeli cunku Anaların ayakları, elleri.
Son pişmanlık para etmemektedir temelli…
Omur boyu ağlatır sonradan bir evladın icin icin yureğini;
Ana merhumluğa erince başka kimse dinlemez onun kadar derdini
Ana aklından her gecip gittiğinde kırmışsa o’nun kadifemsi yureğini
Kanatır hayatını battıkca mazinin keskin dili !...
Şayet derinden inciterek giymişse olgunu ya da curetlisi,
Anasına karşı bir “Hayırsız Evlat“ gomleğini ?
Yalnız bu dunya da değil ki,
Asıl diğer taraf da zordur “Hayırsız Evlatlığın” Telafisi !!!.....
İ.hakkı Gurcanok
Şefkati yureğinden eksik etme
Şefkatsiz olan insan zalim olur,
Şefkati yureğinden eksik etme.
İnsanlar şefkat ile huzur bulur,
Şefkati yureğinden eksik etme.
Kelam bizim gonlumuzun sesidir,
Sevgi dersen yureklerin hasıdır.
Şefkat gonulde acıma hissidir,
Şefkati yureğinden eksik etme.
Şefkat olmadan sevinc kaygı olmaz,
Şefkat olmadan ozde duygu olmaz.
Şefkat olmadan sevgi saygı olmaz,
Şefkati yureğinden eksik etme.
Allah şefkatli olanları sever,
Gonlu sevgiyle dolanları sever.
Kendine şukur kılanları sever,
Şefkati yureğinden eksik etme.
Yusuf soz insanın acziyetidir,
Zulum kulun cana eziyetidir.
Şefkat buyuklerin meziyetidir,
Şefkati yureğinden eksik etme.
Yusuf Tuna
******Anne******
Değerini bilmez mi, hayırlı evlat olan
Sinesi mis kokulu, şefkat timsali Anne
Saygı sevgi bulmazsa, guller misali solan
Sinesi mis kokulu, şefkat timsali Anne
Kucuk bir opucukle, yuzunde guller acar
Gulumseyen yuzuyle, etrafa neşe sacar
Anneler hic olmasın, dertten kederden nacar*
Sinesi mis kokulu, şefkat timsali Anne
Zulum etse de ona, evladına darılmaz
Sırtında her gun taşır, o yine de yorulmaz
Atar derdi icine, cocuğuna kırılmaz
Sinesi mis kokulu, şefkat timseli Anne
Başınıza tac yapın, yaş akmasın gozunden
Guzellikler dokulur, icindeki ozunden
Tebessum eksilmesin, o nur gibi yuzunden
Sinesi mis kokulu, şefkat timsali Anne
3.5.2011………..İsmihan Erdoğmuş
İsmihan Erdoğmuş