Gidiyorsun işte! Bir kenti terkediyorsun. Belki de sonsuza kadar sonsuzluk neyse ne halta yararsa sonsuza kadar terkediyorsun belki de. Kaybolan farlara stop lambalarına şoyle seslenmek geliyor icimden:
KOTU YOLA DUSMUS GECELERDEN GELIYORUM
KUSURA BAKMA GOZLERIM BIRAZ KIRLI.
**Oysa birbirimize aynı mezara gomulmuş iki ceset nedenli yakın ve onlara nedenli mecbur olsak bile Ağlama! Ne yazık elele tutuşamaz ki yanyana yatan oluler ve tutuşmaz ki alevi ayrılığın.
**Ben kanıma kırmızı rengi veren kişiyi kaybettim.
**Celişkili kuvvete donen yapışkan bir olu var
korkulan otobanın ortasında viraj yaratan.
bir dedektif hissiyle yaklaşırken dunyaya ay
toprak tutarken elini cetvelle cizilmiş suyun
gozlerini duşurmuş bir genc kız gibi mağrur
ve diken diken; arabanın bagajında bir olu var
direksiyondaki cesetle hayatı tartışan...
**Sağlaması yapılmış bir carpım gibiyiz sevişmelerden sonra:
İkimizden biri sıfır olsa diğeri ise istediği buyuklukte bir sayı; farketmeyecek sonuc = sıfır.
**İnsan inandığı şeyler uğruna muhteşem hatalar da yapabilir. Kızmamalısın...
**IQ’ lar eşit olmadıkca insanlar eşit değildir
**Bu gece sana uğramayı duşunmuyorum.
Saadet diyorsun cunku.
Saadet: Bir kilide sokulan anahtar.
Ya acarsın ya da kapatırsın.
Sana soz hayat!! Bundan sonra kimseyi goz cukurlarıma ekip buyumesi icin gozyaşı dokmeyeceğim...