Canım İstanbul Şiiri Necip Fazıl Kısakurek
Sevgili melekler, Turk Edebiyatının onde gelen şairlerinden biri olan Necip Fazıl Kısakurek 'e ait bir şiirle karşınızdayız. Edebiyattan ve şiirden hoşlanan meleklerimiz icin işte Necip Fazıl Kısakurek Canım İstanbul şiirinin sozleri..
Ruhumu eritip de kalıpta dondurmuşlar;
Onu İstanbul diye toprağa kondurmuşlar.
İcimde tuten bir şey; hava, renk, eda, iklim;
O benim, zaman, mekan aşıp gecmiş sevgilim.
Ciceği altın yaldız, suyu telli pulludur;
Ay ve guneş ezelden iki İstanbulludur.
Denizle toprak, yalnız onda ermiş visale,
Ve kavuşmuş ruyalar, onda, onda misale.
İstanbul benim canım;
Vatanım da vatanım...
İstanbul,
İstanbul...
Tarihin gozleri var, surlarda delik delik;
Servi, endamlı servi, ahirete perdelik...
Bulutta şaha kalkmış Fatih'ten kalma kır at;
Pırlantadan kubbeler, belki bir milyar kırat...
Şahadet parmağıdır goğe doğru minare;
Her nakışta o mana: Oleceğiz ne care?..
Hayattan canlı olum, gunahtan baskın rahmet;
Beyoğlu tepinirken ağlar Karacaahmet...
O manayı bul da bul!
İlle İstanbul'da bul!
İstanbul,
İstanbul...
Boğaz gumuş bir mangal, kaynatır serinliği;
Camlıca'da, yerdedir goklerin derinliği.
Oynak sular yalının alt katına misafir;
Yeni dunyadan mahzun, resimde eski sefir.
Her akşam camlarında yangın cıkan Uskudar,
Perili ahşap konak, koca bir şehir kadar...
Bir ses, bilemem tanbur gibi mi, ud gibi mi?
Cumbalı odalarda inletir " Katibim"i...
Kadını keskin bıcak,
Taze kan gibi sıcak.
İstanbul,
İstanbul...
Yedi tepe ustunde zaman bir gergef işler!
Yedi renk, yedi sesten sayısız belirişler...
Eyup oksuz, Kadıkoy suslu, Moda kurumlu,
Adada ruzgar, ucan eteklerden sorumlu.
Her şafak Hisarlarda oklar cıkar yayından
Hala cığlıklar gelir Topkapı Sarayından.
Ana gibi yar olmaz, İstanbul gibi diyar;
Guleni şoyle dursun, ağlayanı bahtiyar...
Gecesi sunbul kokan
Turkcesi bulbul kokan,
İstanbul,
İstanbul...