BABA : Oğlum gel bakalım buraya!
COCUK : Buyur baba!
BABA : Bu hafta yapılan sınavda kacıncı oldun?
COCUK : 25. oldum baba.
BABA : Ama nasıl olur! Daha gecen hafta 21. idin. Nasıl dort sıra birden geriledin? Tembel herif.
COCUK : Ne yapayım baba? Sınıfa dort tane yeni oğrenci daha geldi. Dolayısıyla 21.likten, 25. liğe geriledim. Hem bana kızmaya senin hakkın yok.
BABA : Bak şu bacaksıza! Bu kadar tembel olacaksın ve benim sana kızmaya hakkım olmayacak, oyle mi?
COCUK : Tabii... Demek ki mukemmel bir cocuk dunyaya getirememişsiniz. El alem oyle cocuk yapıyor ki! Hepsi super zeka.
BABA : Kızdırma beni alırım ayağımın altına bak. Sınıfta kalmış abuk subuk, aptal saptal konuşuyor.
COCUK : Niye kızıyorsun baba? Sınıfta kaldıysak ne olmuş! Daha iyi ya!
BABA : Neresi iyi bunun?
COCUK : Surekli maddi sıkıntıdan bahsediyordun, duşunsene yeni sınıf icin yeni kitaplar almak zorunda kalacaktın. Şimdi buna gerek kalmadı. Aynı kitapları yeniden kullanacağım.
BABA : Yahu şu karneye bak.Butun dersler bir, bir, bir.... Allah aşkına bir tane bile iki yok. Yuh sana, nasıl becerdin bunu?
COCUK : Hepsi bir mi, emin misin baba?
BABA : Bir de utanmadan şaşırma numarası yapıyor. Utan, utan! Al da kendi gozlerinle bir daha bak karneye.
COCUK : Allah, Allah! Ver bakalım şu karneyi. Hepsi bir olmamalıydı...
BABA : Şunun soylediğine bak. Doğru hepsi bir olmamalıydı. Sıfır olmalıydı.Bir sene boyunca yattın tabi... Bir bile fazla sana. Ben senin yaşındayken sınıfın en iyisiydim. Karnemde butun notlarım "5" idi, "5"....
COCUK : Yapma baba. Bu benim karnem değil. Dun bu karneyi tavan arasında buldum. Senin karnen bu. Neee! Benim karnem mi? Hadi canım...Ver bakiiimL.Aaa! Sahi ya... Eee... Şeeey yani. Diyecektim ki!..
COCUK : Demek butun notların beşti haa... İşte bak bu da benim karnem. İtiraf et baba, ben senden daha calışkanım.
BABA : Tamam, tamam anladık, para istiyorsun. Soyle ne kadar vereyim?
COCUK : Şeey! Ne desem bilmem ki! 500 yeter. Ama şimdilik...
BABA :Ne 400 mu? 300 neyine yetmez? Al şu 200´u 100´ unu geri getir.
COCUK : Ama baba...
BABA : Aması maması yok. Al şunu! Dur bakim, senin eline ne oldu boyle?
COCUK : Onemli değil baba
BABA : Nasıl onemli değil oğlum? Avucların kıpkırmızı olmuş. Ne oldu?
COCUK : Oğretmen dovdu.
BABA : Oğretmen mi dovdu? Hangi cağdayız? Dağ başı mı burası? Ben ona sorarım.
COCUK : Dur, dur! Dur baba. Tabiki burası dağ başı değil. Ama galiba kabahat bendeydi.
BABA : Niye, ne oldu ki?
COCUK : Arkadaşım oğretmenin sandalyesine raptiye koymuştu.
BABA : Raptiye koyan arkadaşınsa seni niye dovdu? Onu dovseydi ya!
COCUK : Asıl olay ondan sonra.
BABA : Nasıl yani?
COCUK : Ben de oğretmen raptiyenin uzerine oturmasın diye, tam oturacağı sırada sandalyeyi cektim. Hooop! Gumm! Tabiki...
BABA : Hak etmişsin. Bu gun okulda ne yaptınız?
COCUK : Bu gun okulda dinamit yaptık.
BABA : Peki yarın ne yapacaksınız okulda?
COCUK : Hangi okulda? Dinamit yaptık yaptık diyorum, okul falan kalmadı ortada.

__________________