İnsanoğlu mutluluğu hep hor kullanıyormuş...
Hep şikayetci hep bıkkınmış...
Bir gun melekler mutluluğu saklamaya karar vermişler...
Saklayalım, zor bulsunlar...
Zor buldukları icin belki kıymetini bilirler diyerek başlamışlar
tartışmaya...
Sorun buyukmuş...
Mutluluğu saklamak kolay değilmiş cunku...
Kimisi:
'' Everest'in tepesine saklayalım'' demiş, kimisi:
'' Atlas Okyanusu'nun dibine'' demiş.
Tac Mahal'in kubbesi, Mekke sokakları, İtalyan sofrası...
Bir hastanenin yeni doğan odası, dondurma kulahı, şarap şişesi..
Sigara paketi, lale bahcesi...
Pek cok yer duşunmuşler ama hicbiri yeterince zor gelmemiş...
Derken meleklerden biri:
'' İCLERİNE SAKLAYALIM '' demiş...
'' Kimsenin aklına gelmez icine bakmak!!!''
İşte o gun bugundur mutluluk insanın kendi icinde saklıymış...
Hicbir mutluluk kolay gelmiyor.Kolay kolay gulmuyor insanın yuzu...
Emekte ve insanın icinde saklı mutluluk...
Ne başkasının ekmeğinde, ne başkasının evinde, ne de başka bir şeyde...
mutluluk icimizde