OLUMUM
O sabah alnımda iki ter damlası konuşacak
Yorgun olarak olduğume dair
Benim Yeni Sabah'ı bir başkasına verecek gazeteci Yusuf
İskele kahvesinde cayım soğuyacak
İlk vapur yolcuları arasında olmadığımın farkında bile olmıyacaklar
LÂz muezzin hakkımda sal verecek
İmam bildiğini okuyacak
Bozuk duzen makamından
Hic Camlıca kuşbaşı kar yağarken olunur mu diyen
Yarıdan fazlası abdestsiz cemaatim olacak
Ve hepsi de
İyi biliriz diye yalan soyliyecekler
Ertesi sabah Cumhuriyet'te sulÂlem sayılacak
Muessif bir irtihal denmiyecek
Ve nihayet
Başı boş hayatım gibi
Başı boş mezarım da taşsız kalacak.
Bu şiir Orhan Veli Kanık'ın olumunden sekiz yıl sonra, sanat gazetesi Kopru'nun, 1 Aralık 1958 tarihli beşinci sayısının ikinci sayfasında, Tarık Erman'ın, "Olenler – Kalanlar" başlıklı yazısının cercevesi icinde, "Orhan Veli'nin olum yıldonumu dolayısiyle şimdiye kadar hicbir yerde yayımlanmamış bir şiirini sunuyoruz" başlığıyla cıkmış.
Soz konusu şiir, Orhan Veli'nin Yapı Kredi Yayınları'nca yayımlanan Butun Şiirleri'nin (Ocak, 2014, 35. Basım) yayına hazırlanış duzeni icinde, "Kitaplarına Girmeyen Son Şiirleri" başlığı altında toplanan şiirleri icinde de yok.