Arkadaşlar mesela okul. 1 saat konu anlatımı dinliyorum ve ozetini yazıyorum onun. Soruya geciyorum tıkanıyorum, sanki anlatılan ile soru cok farklı ama konunun başlığı aynı. Dun bu hafta olacağımız sozludeki konuları calışayım dedim 1 konu actım dediğim gibi ozet cıkardım dinledim soruya gececeğim ozeti okuyorum ama soru olmuyor. Dun bunu yaşayınca hicbir şey yapasım gelmedi, yani yapamıyorum moralim bozuluyor. Bu duruma duşunce hayatta hicbir şey başaramadığımı hissediyorum. Gecmişime bakıyorum hep pes etmeler, başaracakken ucu ucuna başarmak, bir şeyi denerken denemekten korkmak. Psikolojik olarak yaklaşık 9-10 aydır boyle duşunuyorum. Başarı benimle gelmiyor resmen, ya da ben emek vermiyorum bilemiyorum fakat emek vermek icinde bir şey gormek istiyorum. Ben o 20 sorunun 20 sine bakıp 3-4 tanesinin ne dediğini anlayıp cevaplayınca yurutemiyorum işi, pes ediyorum. Bu artık sıkmaya başladı cunku hayat geciyor, başarılı olmam lazım. Ara eleman olmak istemiyorum. Hayatım sanayide gecsin istemiyorum, gecinememek istemiyorum. (burada sanayiyi kotulemedim babam sanayide ticaretci olduğu icin o ortamı biliyorum). Arkadaşlar yani psikolog randevusu almak istiyorum anneme diyorum anne randevu alalım diyorum "randevu yok" diyor. Birkac gun sonra gelip "randevu varmış alayım mı" diyor bende hayır diyorum. Bana o an lazım bu lazım olmayı ben kendime bakarak bu negatifleri ayıklayarak gordum ki sana diyorum sen bunu birkac gun sonra deyince bunlar benim aklıma zor gelir cunku hayatımın bir parcası duşunmem lazım ki ortaya cıksın bunlar. Ne yapmam lazım, ne duşunuyorsunuz bu konu hakkında?