Merhabalar, oncelikle 15 yaşındayım. 16 yaşına gireceğim. Lise 2'ye gececeğim ama icimde bir yorgunluk var. Sabahları istediğim saatte uyanamıyorum 9'da uyanmam lazım cunku kahvaltımı edip eniştemin petshopuna gideceğim. Paketler olduğunda dukkanı bırakacak kimsesi yok, ben ustleniyorum o gorevi ve bunu seviyorum ama her gun yapmak biraz bayıyor. Yaz boyunca gezmedim, sadece oturdum oturdum. 1 ay sanayide calıştım, eve geldim ve eniştemin petshopuna gidiyorum ve kafamı dinleyemiyorum, gerci nasıl dinleyeceğim bilmiyorum.

Bir ilişkim var, ona kafayı takıyorum. Kızla konuşmak istiyorum ama o bana birkac saat sonra yanıt veriyor. Konuşma problemi yaşıyorum, bunu en aza indirmem lazım, yapamıyorum, deniyorum deniyorum, bir tık ilerliyor, dahası gelmiyor.

Ailem ile aram iyi değil, konuşmama laf ediyorlar. Kitap okumam lazım. Sesli kitap okuyunca ve gittiğim kekemelik yerinden oğrendiğim şeyleri uyguladığım zaman 2-3 sayfa sesli okuyunca direkt yoruluyorum. Kıyafet, ayakkabı almam lazım ama cok pahalı, ailemden bir pantalon isteyecek yuz bile bulamıyorum konuşma problemim yuzunden.

Kafamda hicbir şey olmadan birkac gun takılmak istiyorum kendimce ama bu olmuyor, olsa bile nasıl yapacağım bilmiyorum cunku ben oyun bile oynamayan birisiyim. Girsem 30 dakika oynayıp cıkarım, o da haftada bir falan. Yani cidden sıkıldım hem ilişkiden hem kıyafet alacak yuzumun olmamasından hem konuşma probleminden hem gelecek kaygısından.

Hepsi birbiri ile bağlantılı aslında cunku ilişkimi kafaya taktığım icin o kızın alacağı şeyleri ben de almak isteyip kendimi daraltıyorum, ilişkim yuzunden konuşma problemimi kafaya takıyorum cunku sanal bir ilişki ve sesli konuşmuyorum, aramasını istemiyorum, benim konuşamadığımı gormesini istemiyorum bunu karşımdaki cok iyi bilse de.

Konuşma problemim hayatıma yansıyor. Mesela ben bir mağazaya gitmem tek başıma, yanımda annem veya ablalarım olur cunku tek olduğumda herkes bana bakacak gibi gelir ve bir şey arayınca "ııı" diye anlatamam karşımdakine. İllaki "Şu urun nerde? Bu urun sizde satılıyor mu?" demem lazım ama olmuyor, yapamıyorum, heyecanım cok var. Ailem ile aram iyi değil, demiştim.

Konuşma problemim ve cok kafaya takıp mutsuz oluşumla ilgili kızıyorlar. Cok ortada kalıyorum, ne yapacağımı bilmiyorum. En sonunda ilişkime bir son veresim geliyor sinirlenip ama sonra ne yapacağım? O kız yani bazen cidden mutlu ediyor, bazen de sinir ediyor ve ilerleyen gunlerde beni mutlu edeceği kanaatında değilim ki. Bana iltifat etmesinde bile mutlu olmuyorum eskisi gibi.

Psikoloğa gitmek istiyorum ama o da para demek ve 1 seansta bunların hepsini anlatamam. Birden fazla seans lazım ama bunu da ailem onaylar mı emin değilim. Ablalarıma anlatmak istemiyorum, ciddiye almıyorlar beni. "Sen ergensin." diyorlar ama ben kendi duşuncelerimde yaşımdan daha olgun fikirlerim olduğunu duşunuyorum.

İcimi dokmek istedim cunku daralıyorum, ben de bunalıyorum. Yaşım genc, evet ama bunları yaşıyorum. Teşekkur ederim beni dinlediğiniz icin.