O gun arkadaşlarımla bizim evde buluşup sabaha kadar bira icecektik. Arkadaşlarımın hepsi ailesiyle yaşadığı icin surekli bizim evde buluşup ertesi gun apartmandan atılmamla ilgili bir kağıt alıyordum. Fakat arkadaşlarıma kızamazdım cunku hem onlarla biraraydayken gercekten cok eğleniyorduk hem de gunumuzde bulunmayan gercek dostlardık. Saate baktım, 18:00(cift sıfır) bizimkiler 20:00(cift sıfır) da geleceğine gore daha 2 saatim var dedim.Televizyonu actım ve İNANAMADIM!! Muhteşem bir program başlamıştı, size bu programdan bahsetmek istiyorum sayın okurlar, bu program gerektiğinde gencler icin komedi, cocuklar icin eğitici, 0-5 yaş arası evlatlarımız icin zeka gelişimini hızlandıran gerektiğinde bir sevgi ciceği olabilen bir programdır, bu program: Maymunlarla ilgili bir belgeseldir! Bira almak icin dışarı cıkamayacağımı anladım cunku yaşama amacım olan bu programı kacırmak istemezdim ve 20:00(cift sıfır)'da bize gelecek 3 kankardeşimden biri olan Soner'e telefon actım ve gelirken biraları almasını istedim, tabi ki hemen kabul etti cunku biz gunumuzde bulunamayan gercek dostlardık! Maymun belgeselinin yarısında tam 19:00(cift sıfır)'da uyuya kalmışım. Saat tam 20:00(cift sıfır)'da zil caldı. 4'umuzde cok dakik insanlardık, cunku biz gunumuzde bulunmayan gercek dostlardık. Hemen kapıyı actım, kapıda Fatih ve Yavuz vardı! Yani Soner gelmemişti! Kesin başına bişey gelmişti! Fatih ve Yavuz iceri girdi ve merakla beklemeye başladık. Saat tam 21:00(cift sıfır)da cep telefonum polifonik bir melodi ile acı acı calmaya başladı telefonu actım ve karşıdaki adam Soner'in kazada olduğunu soyleyen bir doktordu! Hemen arkadaşlarıma dondum ve "Bu gece bira icemicez!" dedim. Fatih "Niye lan?" dedi. "Beyler doktor aradı Soner'i kaybetmişiz" dedim. Yavuz "S.ktir ya olmuş mu p.zevenk?" diye sordu. ""Evet olum gomelim şu ib.eyi yarın" dedim. Olur ama erkenden değil biraz gec kalkalım yarın pazar dediler. Pazar gunu saat 16:00(cift sıfır)da gommeye karar verdik ve bira yokken nasıl eğlenceğimizi duşunuk. İlk once dolaptan sut cıkarıp icmeye calıştık ama vucudumuz kabul etmedi ağzımızdan giren sut anında kulaklarıız ve burun deliklerimizde dahil vucudumuzdaki tum boşluklardan dışarı atıyordu kendini. Sonra su icelim dedik ama damacanın dibini gorene kadar su zehirlenmesi geciren Fatih'i kaybettik. Onu da yarın Soner ile birlikte gomme kararı aldık. Sonra Yavuz ile uyuya kalmışız zaten. Uyandığımda saat 14:00(cift sıfır)dı Yavuz uyuyordu ve Fatih'in cesedi hala damacana pompasının ustune duruyordu. Tuvalete gidip yuzumu yıkadım iceri donduğumde Fatih'in cesedi yoktu. Yavuz şaka yapıyo sandım. "Yavuz sacma sacma işlerle uğraşma gel lan kahvaltı edelim pezo saat 14:00(cift sıfır) oldu" dedim. Yavuz'dan ses gelmedi. Gittim baktım hala uyuyordu. 4-5 tane tokat attım ama uyanmadı. NAbzına baktım ve Yavuz olmuştu!! Birden omzuma bir el dokundu, arkamı dondum ve bu el Fatih'in eliydi. "Ama sen olmuştun!" dedim. "Hıhahaha!!" diye bir ses cıkardı ve bana kafa attı ama kafası kafamın icinden gecti cunku o bir ruhtu. Guldu dalga gectim "Vurana lan ibibik!" dedim. Ama bişey yapamıyodu. Sonra bi baktım Yavuz ve Soner'de gelmiş ucu beni sıkıştırmıştı ve vuruyormuş gibi ellerini kafalarını icimden geciriyorlardı. Birden icimden gecen eller gercekten vurmaya başladı! Direk kactım ve buzdolabına saklandım. rada donup bende oldum. Apartmandan atıldığıma dair kağıt getiren apartman sakinleri kapıyı acan olmayınca "Dalga mı geciyonuz lan denyolar demin sesiniz geliyodu!" diye kapıyı kırıp cesetlerimizi buldular ve dordumuzu de aynı yere gomduler. Cunku biz gunumuzde bulunmayan gercek dostlardık!

REPLERİMİZİ ESİRGEMİYORUZ BU REPLER DAHA SONRA SİZE YOL VE OKUL OLARAK GERİ DONECEK... BİDE YORUM YAZARSANIZ COK BUYUK SEVABA GİRİYOSUNUZ BUNU DA HATIRLATMAKDA FAYDA VAR...

__________________