Bundan 3 yıl once evlendim toplamda iki ay suren bi evlilik yaşadım. Benim ilk evliliğim onun ikinci evliliği idi.
Hep baba olmak istediğinden aile kurmak istediğinden bahsederdi. Bana cok duşkundu Ailesi babası yoktu İnandım evlendim.
Cok cok ağır bi şiddet sonucu ikinci ayda anahtarı ve ceketimi alarak can havliyle evi terk ettim. Bir daha donmedim.
evsiz kaldım şehrimi değiştirdim işimi değiştirdim sıfırdan Duzen kurdum.
iki yıl suren cekişmeli davayı kazandıktan sonra boşandım.
Evi terk ettikten bir ay sonra daha kalacak yer bulamamıs dava acamamısken sosyal medyasında sevgilisi ile yazısmalarını gordum. Benim eşyalarımla benim duzen kurdugum evde yasıyorlardı. Kız beni biliyordu umurunda değildi.
Bunu bildiğim icin Yatak odası takımımı bile bıraktım almadım
Şimdi O kızla nişanlanmışlar.
Elbet hayatına devam edecek ama benimle iki ay evli kalamayan Psikolojik ve fiziksel olarak hayatı zindan eden kişi o kızla 3 yıllık sevgilik surecinin sonunda evleniyor ve yine Hic evlenmemiş biriyle
Dava surecinde zaten kimse ile goruşmedim ama şu bir yılda da bi ilişkiye hala hazır hissetmiyorum kendimi.
Fotoğrafı gorunce sadece neden dedim madem 3. Kez evlenebilecek sabrın anlayısın vardı bizim evliliğimize neden gostermedi. 60 gun bile dayanamayacak ne vardı. MAdem dayanmayacaktın neden evlendin. Kavgada sesini yukselten biri bile değilim. Ki yukseltsem de kimse sokakta kalmayı, şiddeti hak etmez.
Omrumce kimseyi kırmamaya calıştım hayatım boyunca yapayalnız buyudum ailesiz buyudum ailem olsun istedim ama hayat kendi paramla aldığım takılarımı o kızın taktığı fotoğrafları cıkardı onume, benim aldığım yatagımda yattılar. Sadece kişisel eşyalarımı annemin yaptığı ceyizimi aldığımda tum nevresimler acılıp (Benim acmaya zamanım bile olmamıştı) Sıfır bornoz kutusuyla dururken kullanmışlar.. Tabaklarımı bile yıkamadan verdiler. Her şeyimi kullanmışlar. Leş gibi teslim ettiler. Hepsini attım.
Yaşım ilerliyor cocuk evlilik hayalim git gide uzaklaşıyor. Hayatımı elimden almış ama o şuan cok mutlu gibi
Hayat bence adaletsiz.